Ten spektakl nie jest do oglądania. Ten spektakl jest do odkrycia. Co jest w nim do odkrycia? Między innymi to, że każdy spektakl jest zawsze tylko spektaklem.

Spektaklem-opisem – czegoś co jest.
Spektaklem, w którym wszystkie gesty są tylko gestami.
I nigdy nie są tym, co – z mniejszym lub większym popisem – usiłują pokazać.
Ten spektakl jest opisem świata-który-powstał,
czyli świata-który-nie-powstał,
Bo powstanie świata jest wiecznym powstawaniem świata.
Ja staję się w zetknięciu z Ty; stając się Ja, mówię Ty. Każde prawdziwe życie jest spotkaniem.
Ten spektakl jest spotkaniem.

Od pierwszej sekundy spektaklu wyruszamy w niepokojącą, hipnotyczną podróż w głąb osobowości człowieka, która ulega zagładzie, aby odrodzić się w perspektywie metafizycznej. Punktem zwrotnym jest moment przejścia granicy dwóch światów – doczesności i wieczności. Maciej Kuźmiński – twórca nagradzany w Polsce i za granicą, zdobywca I Nagrody na Międzynarodowym Konkursie Miniatur Choreograficznych w Belgradzie (2017) i II Nagrody na Międzynarodowym Konkursie Choreograficznym w Hanowerze (2016) – odkrywa fascynujące cechy indywidualności scenicznych i artyzmu formalnego tancerzy Polskiego Teatru Tańca. Portretując kondycję jednostki i współczesnego społeczeństwa, sięga po pozornie odległe inspiracje – szkic literacki jednego z polskich "twórców przeklętych" Edwarda Stachury oraz nacechowaną narodowo twórczość muzyczną Stanisława Moniuszki.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu "Moniuszko - Promesa 2019", realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.

25 września 2020, godz. 19.00
bilet: 15 zł, 10 zł ulgowy